غبارگیری فرش
شستوشوی فرش دستباف اهمیت والایی در نگهداری و افزایش طول عمر فرش اعم از ماشینی و یا دستباف دارد. اما برای شستوشوی فرش دستباف باید اصول و قواعد انجام این کار رعایت شود تا فرش کیفیت اولیه خود را از دست نداده و دچار آسیبدیدگی نشود. نیاز به توضیح است که شستشوی فرش به طور معمول، نخستین بار پس از اتمام بافت و از آن پس بنابر میزان کاربرد انجام میشود. شستوشوی فرش دستباف دارای مراحل گوناگونی است که یکی از آنها غبارگیری میباشد.
غبارگیری
پیش از انجام شستوشو، به منظور خروج گرد و غبار سطحی فرش و میانی پرز فرش که در اثر تردد بر روی آن و ذرات معلق بر روی هوا پدید آمده، غبارگیری انجام میشود. غبارگیری به دو شیوه دستی و مکانیکی انجام میشود. دلیل غبارگیری آن است که غبار فرش موجود در ریشه و پرز فرش خارج شود. زیرا در زمان ترکیب با آب باعث پوسیدگی تدریجی فرش میشود.
غبارگیری دستی
در غبارگیری دستی، فرش با ضربه چوب و مشابه آن تکانده میشود تا در نهایت گرد و خاک از میان فرش خارج شود. پس از خروج، سطح فرش با جارویی زیر و یا چوبی، روبیده میشود تا گرد و غبار از سطح فرش خارج میشود. در غبارگیری معمولی فرش را میتكانند و یا با چوب بر پشت قالی میكوبند تا گرد و خاك آن خارج شود. سپس با جارویی زبر (همان جاروهای چوبی كه در منزل همه موجود است) آن را میروبند. این كار نباید موجب گسیختگی تار و پود قالی شود و به بافت آن لطمه بزند. كوبیدن فرش بر زمین از جمله كارهای نادرستی است كه جهت تمیز كردن آن به كار میرود.
غبارگیری مكانیكی
غبارگیری مکانیکی عموماً در کارگاههای قالیشویی انجام میشود. شدت این کار عموماً بنابر مواد کاربردی، نوع فرش دستباف و میزان گرد و غبار سطحی فرش انجام میشود. برای انجام غبارگیری شهری، از دستگاههای بزرگی همانند جاروبرقی استفاده میشود. سپس فرش مورد شستوشو قرار میگیرد تا آلودگیها به طور کامل از سطح فرش زدوده شود.
0 دیدگاه