مواد شیمیایی کاربردی در شستوشوی فرش
در شستوشوی فرش عموماً از مواد شیمیایی گوناگونی استفاده میشود
نمک سولفات سدیم
این ماده عموماً در شستوشوی فرشهایی به کار میروند که از ثبات شستوشویی پایینی برخوردار میباشند. نمک سولفات سدیم قادر است با ایجاد واکنشهای شیمیایی، باعث افزایش پیوند ماده رنگزا و لیف شده و در نتیجه ثبات شستوشویی قالی را بهبود بخشد. برای این کار عموماً فرشهای مورد نظر به مدت 30 تا 60 دقیقه در استخرهای حاوی سولفات سدیم قرار میگیرند.
آمونیاک
برای بعضی از رنگهای اسیدی که قدرت مهاجرت کمتری دارند و رنگهای اسیدی یکنواخت شونده که توسط نمک سولفات سدیم از الیاف خارج نمیشوند، میتوان از قلیاهای ضعیف مانند آمونیاک استفاده کرد. این عملیات باید پایینتر از دمای جوش و کمتر مدت زمان سی دقیقه انجام شود.
کربنات سدیم
در مواردی مشاهده میشود پرز قالی به سبب کثیفی به زردی تمایل یافته است. در صورت چنین اتفاقی از کربنات سدیم رقیق برای شستوشوی فرش استفاده میشود. نیاز به توضیح است که برخی از قالیشوییها پس از انجام شستوشو به منظور خنثی سازی اثرات احتمالی قلیایی، فرش را با اسید استیک رقیق شستوشو میدهند.
سدیم دی تیونیت یا هیدرو سولفیت سدیم
این ماده از خاصیت بالای احیا کنندگی برخوردار است. اما کاربرد این ماده در شستوشوی فرش نیاز به دقت و حساسیت بالایی دارد. زیرا هیدروسولفیت سدیم قابلیت بالای تجزیه و تخریب سریع پرز قالی دارد. از معایب دیگر این ماده سرعت بالای تجزیه در آب است این امر کنترل فرآیند رنگبری و فرمولاسیون ثابت را مشکل می کند . اما مزیت آن در این است که می توان در دمای پایین از این ماده استفاده کرد .
ترکیبات فرمالدئید سولفوکسیلات
این ترکیبات نیز مواد احیا کننده هستند و نسبت به هیدروسولفیت سدیم ضعیف تر بوده و کنترل عملیات با آن نیز راحتتر است . در زیر نام تجاری دو نمونه از این مواد آورده شده است استفاده از اسید به عنوان کاتالیزور ، قدرت احیاکنندگی این مواد را افزایش می دهد ، البته بیشتر از اسید فرمیک استفاده می شود. زیرا اسید سولفوریک باعث نایکنواختی رنگبری میشود.
0 دیدگاه