خشک کردن فرش
یکی از الزامات فرآیند شستوشوی فرش، خشک کردن آن پس از اتمام شستوشو است. زیرا در صورتی که فرش طی مدت زمان طولانی خیس بماند دچار پوسیدگی شده و زمینه آسیب به آن افزایش مییابد. اصولاً خشک کردن قالی به دو شیوه خانگی و صنعتی انجام میشود که روش صنعتی به سبب استفاده از گرمخانهها بیعیب و نقص بوده و مشکلی را ایجاد نمیکند. اما در صورتی که این کار در منازل و محیطهای خانگی انجام شود، امکان بروز مشکلاتی را افزایش میدهد. زیرا خشک کردن فرش، خود عملی اصولی بوده و باید نکاتی در حین انجام این کار مورد توجه قرار گیرد. فرشهایی که در خانهها خشک میشوند، باید در شرایط خاصی خشک شوند تا آسیب کمتری به آنها وارد شود. نکاتی که در ادامه این یادداشت آورده شده از جمله اقداماتی است که راهنمای صحیحی در این زمینه به شمار میآید.
در نخستین حالت بهتر است افرادی که فرشها را به طور ثابت، خود مورد شستوشو قرار میدهند، داربست و یا چهار پایهای مخصوص اینکار ساخته و تهیه کنند تا بتوانند از آن برای خشک کردن استفاده کنند. بهتر است در حالت طبیعی و هوای گرم، زیر تابش ملایم آفتاب خشک شود. زیرا در چنین حالتی جریان هوا و باد باعث میشود فرش به خوبی خشک شده و در عین حال جریان هوا مانع از ایجاد عرق و رطوبت در بخشی از فرش میشود. نیاز به توضیح است فرشهای شسته شده نباید تحت تابش نور تند و سوزنده قرار گیرد. زیرا این عامل باعث سوختگی الیاف و آسیب جدی به تار و پود فرش میشود. در حین خشک کردن فرش، نباید فرشها از سر و یا ته فرش آویزان شود.
فرش باید تحت شرایط خاصی خشک شود.
برای خشک کردن فرش در منازل شخصی نباید از وسایل حرارتی همانند بخاری و حتی رادیاتور به طور مستقیم استفاده کرد. زیرا این عامل باعث انبساط فوری الیاف شده که در نتیجه این امر پارگی، شل شدگی و آسیبهای دیگر به ساختار فیزیکی فرش وارد میشود.
0 دیدگاه