کاربرد اسید در شستشوی فرش

نیاز به توضیح است که شستشوی فرش به دو صورت انجام می شود. شیوه‌ای ترشویی و شیوه دیگر خشک شویی است. در شیوه تر شویی، آب به عنوان ماده اصلی برای شستشو استفاده می شود. شیوه دیگر خشک شویی نام دارد. در این شیوه از مواد شیمیایی برای زدودن گرد و خاک استفاده می شود. در شیوه تر شویی افزون بر آب، در مواردی از مواد اسیدی و یا قلیایی استفاده می‌شود.

مواد اسیدی، از آنجایی که انواع مختلفی دارد، هر یک عملکردی متفاوت بر روی فرش دارد. از مواد اسیدی جهت دستیابی به خواص گوناگونی استفاده می‌شود. رایج‌ترین این کاربرد عبارت از رنگ پریدگی ناشی از شستشو فرش می‌باشد. در اثر ثبات پایین شستشویی رنگ ها جلوگیری عموماً رنگ های قرمز، آبی و مشکی و سرمه ای رنگ پس می‌دهد. بدین جهت بهتر است از پایدارکننده استفاده شود. بدین دلیل عموماً رنگهای بر روی الیاف در شرایط اسیدی شستشو داده می شوند زیرا که قلیا سبب ترشح و رنگ دویدگی می‌شود.

اما نیاز به توضیح است که کاربرد اسید در شستشوی فرش باید به دقت انجام شود. زیرا که کاربرد نادرست و اشتباه از اسیدها در حین شستشوی فرش موجب می‌شود گل‌ها و رنگ‌های موجود در فر حالتی سوخته به خود می گیرد و پرز پشم از بین می رود.

به این حالت اصطلاحاً گفته رنگ فرش سوخته است. همچنین نیاز به توضیح است که زدودن چربی سطحی الیاف پشم، نیاز است تا پشم مورد شستشو قرار گیرد. شستشو الیاف پشم به سه روش، صابون و سودا در شرایط محیطی قلیایی (5/10=pH)، صابون و اسید استیک با شرایط اسیدی (5/5=pH)، شستشو با صابون غیر یونی انجام می‌گیرد.

اسیدهای گوناگونی در شستشوی فرش استفاده می‌شود.

افزون بر موارد مذکور اسیدهای دیگر در شستشوی فرش نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. عموماً از ترکیب کلرومتیل و فرم آلدئید جهت افزایش استحکام و تقویت پیوندهای شیمیایی پشم استفاده می‌شود. اما در شستشوی فرش‌های پشمی هیچ‌گاه نباید از برخی از مواد اسیدی استفاده کرد. زیرا که اثر تخریبی بر روی فرش دارد. به عنوان مثال اسید کلریدریک تا میزان قابل توجهی باعث کاهش استحکام الیاف پشمی می‌شود. اسید نیتریک از دیگر موادی است که هرگز نباید در شستشوی فرش مورد استفاده قرار گیرد. زیرا که باعث تغییر رنگ الیاف و در نتیجه تغییر ظاهر فرش دستباف می‌شود.