فرش ابریشم مصنوعی

با پیشرفت علم و تکنولوژی در سال‌های اخیر بسیاری از صنایع گوناگون دستخوش تغییر و پیشرفت شایانی شده است. به طوری که ماحصل این پیشرفت تولید اقلام گوناگون می‌باشد. صنعت نساجی از قاعده فوق مستثنی نبوده و در سال‌های اخیر دستخوش تغییرات بسیاری شده است که از این جمله می‌توان به تولید الیاف طبیعی و مصنوعی و همچنین انجام عملیات تکمیلی گوناگون می‌باشد.

یکی از عملیات‌های تکمیلی در زمینه تغییر الیاف‌های گوناگون، تولید الیاف ابریشم مصنوعی است. ابریشم مصنوعی، نوعی الیاف مصنوعی که از انجام عملیات تکمیلی بر روی سلولز بازسازی شده، ساخته می‌شود. ابریشم مصنوعی نیز با نام ابریشم بامبو شناخته می‎‌شود و برای نخستین بار از نخ و پارچه پنبه‌ای به دست آمد. کاربرد نخ‌هایی از این قبیل در فرش، باعث تولید فرش ابریشم مصنوعی می‌شود که با نام فرش ابریشم گونه شناخته می‌شود. فرش ابریشم گونه را تلفیق و تقلیدی از فرش ابریشمی دستبافت و اصیل ایرانی می‎‌دانند که به دلایل گوناگونی مورد توجه قرار گرفته است.

از این جمله جلای ظاهری و زیبا، نفاست و انعکاس ظاهری است که باعث می‌شود نظر مخاطبان و خریداران فرش به خود جذب و در نتیجه با استقبال قابل توجهی روبرو شود. از دیگر مزایای فرش‌های ابریشم مصنوعی در مقایسه با سایر نمونه‌ها آن است که فرش ابریشم مصنوعی ارزش مادی پایینی در مقایسه با فرش ماشینی و در پی آن فرش دستبافت دارد و این عامل امکان خرید را برای عموم اقشار جامعه فراهم می‌کند.

امروزه فرش ابریشم مصنوعی به سبب جلا و ظاهر ویژه مورد توجه افراد بسیاری قرار گرفته است.

برای شناسایی فرش‌های ابریشم مصنوعی می‌توان از شیوه‌های شناسایی استفاده کرد. یکی از این شیوه‌ها خیس کردن دست و گذاردن آن بر روی فرش ابریشمی است. در صورتی که پرز فرش به جای خود بازگردد، ابریشم واقعی و طبیعی است. اما در صورتی که ابریشم مصنوعی باشد، الیاف حالتی خوابیده یافته و به حالت نخست خود باز نمی‌گردد. دومین حالت سوزاندن است. برای این کار مقدار از یک گره را از فرش بیرون کشیده و به آتش نزدیک کنید.

اگر ابریشم طبیعی باشد، خاکستر سیاه و بویی مشابه سوختن مو ساطع می‌شود، اما در صورتی که ابریشم مصنوعی باشد، خاکستر سفید رنگ و بویی مشابه کاغذ ساطع می‌شود.