شستشوی قالی
شستشوی قالی پس از اتمام بافت از مراحل لاینفک تکمیلی قالی است. این مرحله با مواد مختلفی به انجام میرسد که رایجترین این مواد عبارت است از: آب که مهمترین ماده برای شستوشوی قالی به شمار میآید. آب مطلوب در شستشوی فرش دستباف آبی نرم و سبک است.
زیرا آب سخت راندمان شستوشو را کاهش میدهد و در این پی صابونها به صورت نمک نا محلول کلسیم و منیزم درآمده و قدرت شویندگیاش کاهش مییابد. بنابراین سختی متناسب و مناسب آب در فرآیند شستوشو حائز اهمیت است و به طور معمول در شستوشوی فرش از آبی با درجه سختی کمتر از 7 استفاده میشود. مواد شوینده از دیگر موادی است که در شستوشوی فرش دستباف قابل کاربرد میباشند. این مواد (همانند پودرهای شوینده) باید از انحلال بالایی برخوردار باشند. زیرا عدم انحلال کامل این مواد باعث نفوذ آنها در میان فرش شده و به تدریج باعث بروز مشکلاتی نظیر پوسیدگی فرش میشود. عموم مواد شوینده قلیایی است.
شستشوی قالی یکی از مراحل لاینفک تولید قالی به شمار میآید
مواد قلیایی الیاف پشمی توسط مواد قلیایی بالاخص در غلظت، دما و زمان بالا بر اثر واکنش شیمیایی به شدت تخریب و از استحکام آن کاسته میشود. بدین سبب دما و غلظت مواد قلیایی بر روی فرش و منسوجات پشمی باید به دقت کنترل گردد. سود سوزآور از مواد قلیایی و مهمترین ماده برای کهنه شور کردن منسوجات و قالیهای پشمی است و سبب بروز رنگپریدگی بر روی نخهای رنگی میشود.
مواد احیا کننده در رنگ بری فرش عموماً از این گروه استفاده میشود. در نتیجه این رنگ بری، لیف پشمی در فرش جلوهی خویش را از دست داده و ظاهری کهنه مییابد و بر استحکام لیف اثر گذارده و کاهش آن را در پی میآورد. از رایجترین مواد احیا کننده در شور قالی هیدرو سولفیت سدیم است که کاربردش بر روی پشم رنگی سبب از دست رفتن رنگ میشود و پیوند دی سولفیدی پشم را از بین میبرد. این ویژگی در محیط قلیایی تشدید میشود و تخریب لیف افزایش مییابد، بدین سبب در شستشوی قالی با این ماده باید از اسید استیک به منظور خنثی سازی محیط استفاده نمود و یا مدت آبکشی را افزایش بخشید تا ماده هیدرو به طور کامل از لیف خارج گردد.
0 دیدگاه